BAHANE
Ben özlemedim ki seni
kedi özledi
çağır onu gelsin diye
bana kedi söyledi
ben özlemedim ki seni
kedi özledi
çağır onu gelsin diye
bana kedi söyledi
......
sen bilirsin bu kedi
karşılıksız sevdi seni
belki de her kedi gibi
biraz bencildi
ne güzel şey şu şarkılar, insanın ruhuna nasıl da tercüman oluyorlar, buraya hep kocama sinirlenince ya da beni üzen durumlarla karşılaşınca içimi dökmek için, hislerimi olgunlaştırmak, bazen de bu duygulardan kurtulmak için yazıyorum. Bana rahatlama ve kendimi yeniden inşa etme fırsatı veriyor bu duygu boşalması.
bugünse içimde bir bahar coşkusu, dilimde kedi şarkısı dans ederken yazıyorum bu satırları, belki de sevinçliyken yazmak, o sevinci içimden atmak gibi geldiğinden yazamıyorum o anlarda, o anlarda sadece yaşamak istiyorum o duyguları, hiç bitmesin, dilimden dökülünce içimden de sökün olmasın istiyorum, keder ya da hüzün ise tam tersine; gitsin istiyorum, kelimelerle beraber uçsun gitsin istiyorum.
hayattan beklentilerim var hem kocaman, hem küçücük. bazı hayallerim o kadar kocaman ki söylemek bile gülünç geliyor, bazıları da tam tersine o kadar küçük ki, onları da söylemek gülünç geliyor; sonuç hayallerim bana neden gülünç geliyor? sanırım sebebi başarısızlık duygusuyla baş edememem. söylersem ve gerçekleşmezse diye korkumdan kendime bile itiraf edemediğim hayallerim var benim
ne kadar daldan dala bir yazı oldu! işte mutluluk bana yazma coşkusu hissettirmiyor, toplumumuz gibi ben de hüzünden besleniyorum, dram var ruhumda. alışık değilim sevince, her sevinç arkasından hüzün bekleyenlerdenim "çok gülen çok ağlar" , "iki iyiliksiz dünya" bunlarla büyüdüm ben. doyasıya sevinemem, korkarım ....
