KAYGI BOZUKLUĞU


           Eskiden olduğu gibi çılgın, enerjik, korkusuz olmak istiyorum ama bunları yazarken bir taraftan da düşünüyorum hiç böyle olmuş muydum, bu özellikler hep olmak istediğim şeyler miydi acaba? kendime o kadar da haksızlık etmeyeyim olmuştum; hayatımda hiç gitmediğim istanbula 20 yaşında tek başıma 2 ay yaşamaya gitmiştim, o zamanlar herkes korkardı oraya tek gitmeye ama ben gitmiştim ve kimseyi yanımda istememiştim, orada bir yurtta kalıp tek başıma hayatımı idame ettirebilmiştim ve bununla gurur duymuştum ama fark ediyorum ki hala bununla gurur duyuyorum üzerine yeni şeyler çok da eklememişim. kızımı tek başıma bugünlere getirmem de gurur duyduğum şeylerden biri ama ben bunları yaparken çok doğal olduğunu düşünmüştüm. herkes yapar sanıyordum. meğer öyle değilmiş, herkes her şeyi kendi başına yapamıyormuş, yardım alıyormuş. benim gibi yardım alamayanlar ise yıllar sonra anlıyorlarmış aslında ne kadar çok yıprandıklarını