TEK Mİ ÇİFT Mİ ?

    Tek çocuk gerçekten söylendiği kadar kötü bir şey mi? Kardeşi olmayan bütün çocuklar yalnız ve sorunlu mu? Peki kardeşi olduğu halde yalnız ve sorunlu olanlara çözüm nedir? Sanırım hayatı sorgulayarak yaşayan her kadının ilk çocuğu olduktan sonra geçtiği bir süreç bu. İlk çocuk olana kadar herkes en az iki çocuğu olsun isterken, doğumdan sonra birden öteleme hareketleri başlıyor beyinde. İlk yıl zaten bunu düşünmene gerek yok, malum kimse de böyle bir beklenti yok, kafan rahat. İkinci yıl ara ara aklına geliyor ama hemen uzaklaştırıyorsun bu fikri, neyse ki çocuğun daha küçük boşver seneye Allah kerim. 3 yaşına gelince, yıllaaaar sonra kesintisiz bir kaç saat uykunun tadını çıkarmaya başlamışken çevrenin uykunu kaçıran soruları başlıyor; kardeş düşünüyor musunuz? Sanane, primanın sahibi misin? Yoksa bize o.k mi vereceksin? 4 yaşında bir çocuğun varsa artık konu komşu değil parktaki teyze bile yatak odanı merak etmeye başlıyor. Sakın bir hata yapıp da ikinci çocuk düşünmüyoruz demeye kalkma. Ne bencilliğin kalıyor, ne kötü anneliğin; işsiz güçsüz çocuğuna bakmadan ya da abisine ya da ablasına musallat olmuş ikinci çocuğunun haline bakmadan sana akıl veriyor ya da seni eleştiriyor insanlar. EN güzeli olmuyor demek; önce sana acıyor sonra da vicdan yapıp pişman oluyor hem de sıraya dizdiği cümleler boğazına tıkılıp kalıyor ama işte bazıları o kadar yüzsüz ki pozisyon tarif etmeye kalkabilir :)   

     Tabi ki bütün kardeşler sorunlu demiyorum ama bu şekilde kardeşler de yok mu hayatta? Kardeşi olduğu için çok şanslı olan insanların yanısıra kardeşinden yana sıkıntısı olanlar yok mu? O yüzden bırakın insanları KENDİ İÇ SESlerine, o ses onlara doğrusunu gösterir nasılsa! Emin olun o kadın yavrusunu sizden çok düşünüyordur.